21  กันยายน  2551


                                 ถึงหมาที่รักมากมาย
     วันนี้เป็นครั้งแรกในรอบสามเดือนที่ร้องไห้ เจ็บจนร้องแทบไม่ออก ไม่รู้ว่าจะหายเจ็บเมื่อไหร่  ไม่อยากกลับไปที่บ้านเลย  กลัวว่าถ้ากลับไปแล้วจะไม่เจอหมาตัวนั้น ก็ไม่เจอมันจิงๆ  หมาที่รักที่สุดของเอ๋มันตายไปเพราะความสะเพร่าของเอ๋เอง  แค่ตอนเด็กพามันไปฉีดวัคซีน แค่นี้ก็ทำไม่ได้  เลวใช่มั้ย?  ผิดมากเลยใช่มั้ย?  คุณเคยเสียของที่รักมากมั้ย? วันนี่เอ๋เจอกับตัวเองแล้ว เจ็บสุดๆๆเลย อยากจะดูแลมันหั้ยมากกว่านี้ นานกว่านี้ แต่ก็ทำไม่ได้  มันเป็นหมาขี้อ้อนมากเลย  เกิดวันที่ 30 เมษายน 2550 ขวบกว่าเอง ก็ทิ้งเอ๋ไปละ  ขนาดหมานะเนี่ยยังทิ้งเอ๋เลย แล้วคนหล่ะ จะทนนิสัยเลวๆของเอ๋ได้สักเท่ารัย  เอ๋อยากกอดมันจังเลย  อยากหั้ยเดินมานั่งตักอย่างที่เคยทำ  เคยอ้อนอย่างทุกครั้ง  แต่คงไม่มีอีกแล้ว  ลืมไปว่ามันชื่อป๊อกเด้ง  มันมีพี่น้องสองตัว  มันเป็นพี่ชาย  น้องสาวมันชื่อป๊อกกี้  แม่มันชื่อดัมมี่  ทุกคนในบ้านรักมันที่สุด เพราะมันดื้อ  ต้องคอยดุ แต่มันก็ซื่อสัตย์ที่สุด  มันชอบนอนกับเอ๋ เอ๋ก็ชอบนอนกอดมัน  ขนมันนุ่มมากเลย    ไม่หนีด้วยเวลาที่เอ๋กอด  อยากกอดป๊อกเด้งจังเลย  คิดถึงที่สุดเลยนะ   คัยกะได้บอกทีควรทำงัย?(ที่ไมใช่ทำจัยและหาหมาตัวใหม่มาเลี้ยง)